Huwelijksmigratie

Systematische huwelijksmigratie is een grote rem op de integratie van minderheden. De termijn voor het verkrijgen van een zelfstandige verblijfsvergunning voor partners van Nederlanders moet worden verlengd van drie naar vijf jaar. De partner mag vervolgens in deze periode geen aanspraak maken op de Nederlandse sociale zekerheid. In deze vijf jaar mogen huwelijksmigranten natuurlijk altijd een verzoek indienen voor een verblijfsvergunning voor arbeidsimmigranten of studenten volgens de daarvoor geldende regels.

Huwelijksmigranten die de Nederlandse nationaliteit willen verkrijgen, kunnen wat de JOVD betreft in Nederland een cursus volgen om de Nederlandse taal te leren. Een dergelijke taalcursus dient door de huwelijksimmigrant zelf te worden betaald. Het leren van de Nederlandse taal in land van herkomst is dan niet langer verplicht.

Een huwelijksmigrant mag in beginsel alleen toegelaten worden in Nederland als de Nederlandse partner minimaal 120% van het minimuminkomen verdient of een privévermogen bezit van tien jaar 120% van het minimuminkomen. Hierop zou een uitzondering gemaakt moeten worden als de huwelijksmigrant zelf een vermogen bezit van tien jaar 120% van het Nederlandse minimuminkomen.

Terug